“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

― Maya Angelou”

Het oneigenlijke ontwikkelgesprek

“Word je nog wel blij van je huidige werk?”

Dit is een vraag die diverse coachees ‘overkwam’ op hun werk. In twee van de gevallen is de eigenlijke vraag “Zeg,  je contract loopt af, ik vraag me af of we hem wel moeten verlengen. Zit je wel op de juiste plek?”

Het is dus een oneigenlijk ontwikkelgesprek. Ik vind het oneerlijk. De ontvanger voelt namelijk echt wel wat er onder water speelt. Of denkt het te weten, maar niet helemaal en durft het ook niet te vragen. Ik zeg: stop ermee. Je doet daarmee afbreuk aan de ander als gelijkwaardige gesprekspartner.

Een oneigenlijk coachtraject

Om antwoord te ‘geven’ stelt de leidinggevende samen met HR om er een coach bij te halen. Eigenlijk is het niet ‘geven’ maar ‘krijgen’, immers HR wil weten: gaan we nog in jou investeren met een nieuw contract?

Gevolg: de coachee heeft niet echt een eigen hulpvraag en de opdrachtgever verwacht iets dat niet uitgesproken mag worden.

Hoe los ik dit op?

Bespreekbaar maken

Tijdens het klikgesprek vang ik gemengde signalen op die ik bespreekbaar maak. Ongemakkelijk maar hard nodig! In een intakegesprek met de leidinggevende leg ik mijn buikgevoel op tafel. Wat is hier de coach vraag? Wanneer zijn jullie tevreden? Daarin vraag ik door totdat het handen en voeten heeft.

In dat gesprek kunnen beide partijen vanuit eigenaarschap zeggen en vragen wat ze willen. Kiezen coachee en opdrachtgever voor een ontwikkelvraag in plaats van een loopbaantraject, dan hebben we in elk geval de meetlat allemaal helder. En dat is wat ik ook vastleg in de coach afspraken.

Zo weten we allemaal wat we van elkaar kunnen verwachten en zorg ik dat de coachee een leertraject krijgt dat past bij de vraag.

Speelt dit ook bij jou? Laten we het oneigenlijke bespreekbaar maken. Misschien kan ik je helpen. Ik coach mensen die de regie weer willen terugpakken op hun werk.